Tot ineens de vogels en masse weer begonnen te fluiten. Buiten was de verduistering voorbij.
vrijdag 20 maart 2015
Verduistering
Het was buiten en binnen onheilspellend donker en stil. Toch was het overdag. Ik zat achter mijn computer, maar kon nauwelijks de contouren van het scherm onderscheiden noch die van mezelf. Al brandden alle lampen. Ik zat in een horrorfilm zonder bedoeling. Zonder begin. Met allemaal losse eindjes. Ik tastte maar wat in het rond. Nergens een herkenningspunt.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten