vrijdag 2 december 2016

Dief

Ik scrolde door een WhatsApp dialoog van man en mij. Er stond iets in dat ik nodig had voor de Trouwcolumn die ik aan het schrijven was. Voor het eerst voelde ik me een dief van mijn eigen mislukkende huwelijk. Ik weet niet precies hoe je een dief kunt zijn van je huwelijk, - ik ben nu ook brak na een gebroken nacht met een kotsend kind en daarna een bonte avond met buurvrouwen en veel wijn - maar zo voelde het wel.
Dit hoeft niet in de krant, dacht ik toen het gesprek nalas.
En toen: Dit is een herkenbaar stadium voor ieder uit elkaar vallend gezin. Dus ik gebruik het.
In haar column in de VPROgids schreef Esther Gerritsen dat schrijvers hun falen proberen om te zetten in iets wat wel slaagt. Dat is wat ik aan het doen ben. Een mislukkend huwelijk, daar iets goeds van maken. Of tenminste: iets.
Mij werd ooit deze quote van Emerson gemaild: To believe your own thought, to believe that what is true in your own heart is true for all men, that is genius.


2 opmerkingen:

Christiaan van Minnen zei

Juist en ook dapper. Heb daar respect voor.

Sjoerd Stellingwerf zei

Ik volg deze columns woord voor woord en zin voor zin. En dan in literair genoegen ook die pijn van herkenning. Te lezen over dreigende, ja, ontwikkelde vervreemding en dan de heldere vaststelling van een zekere machteloosheid. Wat zou ik het van harte anders wensen, voor alle direct betrokkenen. Levensecht en behalve doorleefd ook wakker beschouwend. Wakker zijn in crisistijd is bepaald geen luxe. Je doet het. Geweldig, Elke.

En als het even kan, rust voldoende, zegt de herder. Hoe heet dat modern? Zelfzorg, juist.
(Wakker in een crisis staan, hoort zeker bij waardige zelfzorg....)

Gute Nacht, Freunde!